روح

روح بخشی از خداوند است. روح دوست نمی دارد یا متنفر نمی شود. روح تحت تأثیر قرار نمی گیرد. روح، مرکز صلح و صفا و آرامش در درون ماست. این صلح و صفاست که توسط دوری از تمامی مسائل زندگی دنیایی احساس می شود، ولو اینکه روح همیشه و در تمامی لحظات برای ما و با ماست.

روح توسط 99 درصد مردم دیده یا احساس نشده است؛ به خاطر اینکه ما خیلی زیاد به مسائل مادی گرایانه دنیا مشغول هستیم. تفکر، عبادات، مهربانی و عشق ما را به این صلح و صفا می آورد که وراثت ماست.

زندگی گذرگاهیست کوتاه از سفر ما به سوی جاودانگی. زندگی هدیه ای است که خداوند به ما عطا کرده است.

(برای خواندن ادامه متن به روی ادامه مطلب کلیک کنید!)

با سلام خدمت تمامی شما خوانندگان گرامی و علاقمندان وبلاگ گوناگون و متنوع و کسانی که به هر نحوی گه گاهی به این وبلاگ سر می زنند و مطالب آن را شاید مطالعه می کنند و یا اینکه گذرا بررسی می کنند.

شاید در این مدت خیلی از شما گرامیان به وبلاگ سرزده باشید و کدام مطلب جدیدی را مشاهده نکرده اید. به دلیل مشکلات و مشغله های فراوان، نتوانستم در این مدت وبلاگ را به روز نگه دار و به قول بعضی ها حس و حالش از بین رفت و وقت هم نبود.

و در اینجاست که برای شخص خودم، ضرب المثل "وقت طلاست!" معنا پیدا می کند و صدها بار آرزو می کنم که کاش می شد وقت بیشتری در اختیار داشتم و یا اینکه توانایی و انرژی فزاینده برای پیگیری موضوعات جالب و مورد توجه شما خوانندگان گرامی و مخصوصا نسل جوان و علاقمندان کم جمعیت وبلاگ گوناگون و متنوع. خوب فکر می کنم که همین مقدار برای حالا کافی باشد.

در این پست چند بیت شعر زیبا برای شما قرار داده ام. امید است که روح و روان شما را تازه کند و زیبایی زندگی معنای دیگری در وجود شما پیدا کند و یا اینکه این رنگ و زیبایی زندگی برای شما رنگین تر گردد، ان شاء الله.  

ای تو جاری توی رگهام

صدای پای نفسهام

ای که بوی تو رو داره

لحظه های خواب و رویام

فرصت بودن با تو اگه حتی یک نفس بود

برای باور بودن همه چیز و کس بود

کاش می شد با تو بهاره آرزوها پا بگیره

کاش می شد با تو دوباره زندگی معنا بگیره

کوچ عاشقانه تو، لحظه شکستن من

خلوت شبانه من، تا همیشه از تو روشن

از غم نبودن تو، گریه کردم تو ندیدی

هق هق تلخ صدامو تو نبودی، نشنیدی

با تشکر

مدیریت وبلاگ

استان باستانی بدخشان افغانستان

بدخشان یکی از استان های باستانی کشور افغانستان است که در قسمت شمال شرق این کشور موقعیت دارد.

این استان از لحاظ جغرافیایی، کوهستانی می باشد. مردمان سخت کوش این خطه از افغانستان به شغل کشاورزی و دامپروری اشتغال دارند.

مردم استان بدخشان به علم و دانش علاقمندی فراوان دارند و از امکانات محدود آموزشی موجود در این استان حداکثر استفاده را می کنند.

استان بدخشان با سه کشور تاجیکستان، پاکستان و چین هم مرز می باشد.

مساحت این ولایت به بیش از 48 هزار کیلومتر مربع می رسد و دارای 28 بخش اداری یا واحد اداری (در افغانستان ولسوالی می گویند) می باشد.

بدخشان در گذشته ها به سرزمین وسیعی اطلاق می شد که قسمت عمده آن در خاک تاجیکستان موقعیت دارد.

در بدخشان بیش از ده زبان وجود دارد؛ اما تمام شهروندان بدخشانی به زبان فارسی دری تکلم می کنند.

بدخشانی ها در مجموع طبع شعری دارند که شعرای معروف بدخشان عبارت اند از:

زیب النساء مخفی بدخشی (که در ایران وی را از هندوستان یاد می کنند که یک اشتباه لپی بزرگ است!)

مولانا مصرع راغی،

رحمت بدخشی،

عدیم شغنانی،

شاهین دروازی و ...

معدن لاجورد این استان شهرت جهانی دارد.

بام دنیا یعنی پامیر در این استان قرار دارد.

یکی از افتخارات بدخشان این است که حدود 70 سال خرقه مبارک پیامبر اکرم (ص) در فیض آباد، مرکز استان بدخشان قرار داشت که شهر «جوزگون» (نام قبلی فیض آباد) به میمنت آن به «فیض آباد» مسمی گردید.

شاعری در این مورد گفته است:

خرقه پاک سید عربی

که دهد از ریاض حق یاد

در هزار صد و نه از هجرت

محمل او به جوزگون افتاد

جوزگون گشت لایق این فیض

زان سبب نام گشت فیض آباد

آرامگاه حکیم ناصر خسرو بلخی قبادیانی در دره یُمگان بدخشان قرار دارد، از همین رو ناصر خسرو را «دانای یُمگان» نیز می خوانند.

از سلسله شاهان بدخشان که بر کابل حکمروایی داشتند یفتلی ها یا کوشانی اند که دیوارها موجود بر فراز کوه آسمایی که در کابل موقعیت دارد، از یادگار آنهاست.

بدخشان تا فرمانروایی امیر عبدالرحمان خان، امارت مستقلی بود که به نام «میران بدخشان» در تاریخ مشهور بود.

امید است که از این موضوع و مطلب جدید خوشتان آمده باشد.

لطفاً نظر یادتون نره.

مدیر وبلاگ

جوانان و آینده نوین

گاهی اوقات چهره های خسته جوانانی را می بینم که چشم دوخته اند به آینده

به انتظار نشسته اند تا محبت را ملاقات کنند!!

تا با چشمان خویش روزگاری را ببینند که در آن

صلح، آرامش، عشق، پیشرفت، ترقی و تعالی باشد...

تا در گوشه و کنار هستی

تضادها رنگ ببازند

و جمع گرایی و تنوع به چشم یک تحفه دیده شود

نه یک نشان برتری و خودخواهی

چرا که همه ما ساخته دست یک صانع هستیم

همان صانع جان آفرین...

مدیر وبلاگ

به نام خالق بی همتا

 باز هم سلام

البته سلامی متفاوت و بعد از مدتها دوری از وبلاگ نویسی...

خیلی گرفتار بودم و نتونستم که مطلبی جدید برای وبلاگم بذارم... البته مطلب بود اما وقت نداشتم...

خوب به هر صورت ...

 بریم سراغ مطلب این دفعه که چند بیت شعر هست و خیلی هم زیباست:

حدیث جوانی

                    اشکم، ولـی بـه پـای عـزیـزان چـکیده ام

                                                       خـارم، ولــــی بــه سـایــه گُل آرمـیـده ام

                   بـا یـاد رنگ و بـوی تـو، ای نـو بـهار عشق

                                                       همچون بنفشه سر به گریبان کشیده ام

                   چـون خـاک، در هـوای تــو از پـا فـتـاده ام

                                                       چون اشک، در قفای تـو بـا سر دویـده ام

                   من جـلوه شبـاب ندیدم بـه عمـر خـویـش

                                                       از دیــگـران حـدیـث جــوانـی شـنـیـده ام

                   از جـام عـافـیـت، مـی نـابـی نخــورده ام

                                                       وز شــاخ آرزو، گـل عـیــشـی نـچـیـده ام

                   مــوی سپـیـد را، فـــلـکـم رایــگــان نــداد

                                                       ایـن رشتـه را به نقـد جـوانی خـریــده ام

                   ای ســرو پـای بستـه، بـه آزادگـی مـنــاز

                                                       آزاده مـن، کـه از هـمـه عـالـم بــریـده ام

                   گـر می گـریـزم از نظـر مـردمـان، «رهی»

                                                       عـیـبم مکن، کـه آهــوی مـردم نـدیـده ام

زنده یاد «رهی معیری»

دی ماه سال 1333 هـ . ش